- Drie grote waarheden: Nirvana is rust -

Wellicht raken we hier wel het moeilijkste gedeelte van het Boeddhisme. 
Wat is het doel van het Boeddhisme?
Waar leidt het toe?
Antwoord:  tot het Nirvana.
Maar wat is dat Nirvana dan?
Hoe stel je dat voor?

Dit is een moeilijk te beantwoorden vraag. Want het Boeddhisme gaat er van uit dat er geen ik of ziel bestaat. En als je Nirvana hebt bereikt is je Ego opgelost en ben je vrij van karma. Wat hou je dan nog over ?
Is Nirvana vergelijkbaar met de hemel voor de Christenen,  het lege voor de Atheïsten of het absolute voor de Cosmoöliten?   
Er zijn meerdere stromingen binnen het Boeddhisme die allemaal weer iets anders geloven. Maar over één ding zijn ze het eens. Nirvana is een geestestoestand waarin je vrij bent van illusie, en waarvoor je tot in de eeuwigheid niet meer door beïnvloed kan raken.  Je bent verlost van elk menselijk lijden. 
Hoe komt het dan dat de Panchen Lama (Een Boeddha), de Dalai Lama ( een Boddhishatva) of andere verlichte meesters ziek worden en aan een ziekte kunnen overlijden?
Vrij zijn van illusie zegt iets over je Boeddha-natuur, niet over je lichaam. Je lichaam kan nog steeds ziek worden.  Alleen lijdt de Boeddha-natuur er niet meer onder, maar leert ervan. natuurlijk kan een verlichte meester met zijn Boeddha-natuur zijn lichaam genezen, maar daar moet dan wel reden toe zijn. Als zijn rol is gespeeld in dit leven, dan maakt het sterven niet uit. Er is altijd weer een nieuw leven. Desondanks het lichaam genezen zal dan enkel uit Ego gebeuren, en daar is de meester nu juist van verlost. 

Wat hebben de drie grote waarheden: Alles is veranderlijk, alles in afhankelijk en Nirvana is rust nu met elkaar te maken?
Dat wij het stadium 'Nirvana is rust' nog niet bereikt hebben komt omdat we bezorgd en bekommerd zijn om datgene wat we liefhebben te verliezen. Daarnaast spijt het ons dat we nog steeds dingen in ons leven missen. Het verkrijgen van deze dingen zal vervolgens leiden (lijden?) tot een nog grotere bezorgdheid om onze nieuwe verworvenheden weer kwijt te raken. Hoe meer we hebben, hoe meer zorgen we hebben. Omgedraaid: hoe meer je bewust los laat des te minder zorgen je kunt hebben om die dingen. Er ontstaat rust.  Rust waarin we datgene wat echt belangrijk is de mogelijkheid krijgt naar de voorgrond te treden. 
Maar hoe laat je los?
Door te beseffen dat alles veranderlijk is en dat alles afhankelijk is.
Alles wat je hebt blijft niet.  Alle het materiele gaat kapot. Mensen komen en gaan. Je kinderen die nu zoveel aandacht en liefde nodig hebben zijn ooit de mensen die eens per maand op een zondagmiddag langskomen. En de partner waar je ooit voor gekozen hebt en waar je al jaren mee leeft en waar je zielsveel van houdt, die ga je ooit het grootst mogelijke verdriet aandoen door te sterven. Hoe meer je van diegene houdt, hoe meer je wenst diegene geen lijden te bezorgen des te meer leed berokken je door jouw sterven. Wranger kan het haast niet. 

Door tot het besef te komen dat alles ooit weer weg is en daar mededogen en vrede mee te hebben creëer je een stuk rust in je.  Een groot stuk onvrede en bezorgdheid zal verdwijnen.
Maar wat dan met 'alles is afhankelijk'? 
Door te beseffen dat jouw handelen direct maar vooral indirect invloed heeft op zéér veel mensen en door te beseffen dat jij ongemerkt héél veel mensen beïnvloed en dat jij weer beïnvloed wordt door weer anderen en dat vaak onbewust. Door dat héél goed te beseffen ontstaat er een bepaalde verwantschap met die mensen. En omdat je vaak niet eens weet wie al die mensen zijn creëer je een verwantschap ook met onbekenden, dus met iedereen. 

Koppel je daarbij de reïncarnatietheorie bij, dan heb je niet alleen een verwantschap met alle mensen maar met alle levensvormen. 
Als jouw handelen zo veel invloed heeft op zo veel levensvormen, waarom dan slecht handelen? Je dupeert daar zo velen mee? Door mooi, liefdevol en met mededogen te handelen creëer je een heel veld van positieve energie waar  velen profijt van hebben over een zeer lange tijd gerekend.  En jij mag hopelijk profiteren van hun goede daden. Door dat te doen ontstaat er een gemoedsrust in je. 
Door te beseffen dat alles veranderlijk is dat alles afhankelijk is en daar naar te handelen creëer je rust.  En uiteindelijk zal die rust leiden tot Nirvana.
Deze drie grote waarheden zijn ervoor om tot het besef te komen. Om er naar te handelen is er het achtvoudige pad.