ivar mol > tantra > tantra dharma > base en zure voeding

Naast de balans tussen yin en yang kent voeding ook nog eens een andere balans, die van de base (+) en zure (-). Zodoende bestaan er 4 variaties:

yin zuurvormend voedsel
chemische producten - saffloer/olijfolie - suiker - azijn – alcohol - noten - amandelen - soyabonen

yin basevormend voedsel
vruchtensappen - mineraal water - gember - fruit - koffie - kruidenthee - rode wijn - kerrie - groenten - yogurt - tofu - azuki bonen - honing - melk - pompoen-/zonnebloem-/sesam-zaden

yang zuurvormend voedsel
granen - cerealen - volle rijst - sesamolie - dierlijke voeding - vis - kaas - eigeel - spagetti yang

basevormend voedsel
kukicha-/mu-thee - yannoh - ginseng - gierst - pickles - lotuswortels - paardebloemwortel - gomasio - soyu - miso - umeboshi - eiwit - zout - wakame - arame - kombu - hiziki
 

Om het geheel iets eenvoudiger te maken laten we even de yin - yang variaties los en kijken alleen even naar de base en zure verhouding.
Elk voedingsmiddel is heeft of een overschot aan base (+) in zich of een overschot aan zure (-). Dit hoeft voor de mens op zich probleem te zijn zolang je maar een uitgebalanceerde voeding tot je neemt, zoedoende neutaliseren de base en de zure zich en kom je uit op neutraal (0). Doe je dat niet, dan bouw je een base overschot of een zure overschot op.

overschotten en buffering

Te veel base geeft echter geen probleem op omdat deze deels door ons urinezuur worden geneutraliseerd en deels worden deze gebonden door koolzuur wat wij uitademen.

Een zure overschot levert wel problemen op, omdat deze alleen door (alkalische) basen onschadelijk gemaakt kunnen worden. Ons bloed is van nature alkalisch-base (ph dient te liggen tussen de 7,35 en 7,45), als de zuurgraad van het bloed daalt, ontstaat een acidose, als deze stijgt ontstaat een alkalose. Zure stofwisselingsproducten zullen zich gaan opbouwen in de celvloeistof, urine en (spier)weefsel waardoor de stijfheid van de rode bloedcellen in de bloedhaarvaten bevorderd wordt. Verminderde beweeglijkheid van de rode bloedlichaampjes geeft aanleiding tot vaatblokkade.

Om de zuurgraad van het bloed binnen deze nauwe grenzen te houden heeft het lichaam drie middelen tot zijn beschikking. De snelle methode is het aanpassen van de ademhaling. Door sneller te ademhalen daalt de zuurgraad van het bloed en door langzamer te ademen stijgt de zuurgraad.
De langzame methode gaat via de nieren. De nieren controleren de concentratie van het bicarbonaat door deze te reabsorberen of uit te scheiden, dit hangt af van de pH. De pH van urine is aangepast, de pH van het lichaam blijft gelijk.
Een derde methode is niet wenzelijk omdat het contraproductief werkt. Het lichaam in een uiterste poging door "noodbasen" aan te maken uit willekeurige eiwitten, desnoods uit onze eigen (spier)weefsels. Door deze eiwitverbranding komt echter ook weer zure vrij waardoor we in een vicieuze cirkel terecht geraken. De zure overschot (urinezuur) is schadelijk voor het lichaam en de kans op  reuma,  suikerziekte, jicht, leverziekten, gal-, nier- en blaasstenen, aderverkalking, hart- en bloedsomloopstoornissen, hoge bloeddruk, verstopping, bronchitis, astma, migraine, kanker, botontkalking, vermoeidheid, huidproblemen en een grotere vatbaarheid voor infectieziekten worden zeer sterk vergroot.

Nu is het zo dat het lichaam van nature ook al zure aanmaakt (urinezuur, melkzuur) maar geen base. Daarom bevat de ideale voeding een basenoverschot van ongeveer 2 tot 4 maal meer basenvormende dan zuurvormende voedingsmiddelen. Het gaat erom de voeding zodanig samen te stellen dat er uiteindelijk een basenoverschot ontstaat. Welke voeding heeft nu zure en welke base in zich. Hieronder een tabel met het overschot berekend in milligram per 100 gram.
+ is base overschot en - in zure overschot.