Zie je geen afbeeldingen,hier kun je de player gratis downloaden.
ontstaan der emoties (2/2)
 

  wie zijn wij...
 
 
 • Monique
 • Niti
 • Ivar
 
  sitemap
• reiki & chios
• tantra & meditatie
   
  sites
• tantra-lotus
• reiki-lotus
• ivar mol
• forum
   
  informatie
• contact, foto's, adres
• cursus kalender
• plan je eigen afspraak
• prijzen
• strippenkaart
• inschrijfformulier
• schrijvvouten
• contactgegevens
   
  opleidingen
• tantra
• sweda massage
• spiri begeleider
• meditatie
• snuffelstage
   
  inzichtkaarten
• lotus kaarten
• tantra kaarten
   
  winkel
• meditatie mp-3
• certificaten
• wierook
• massage olie
• kruidenmengsels
• 3x strippenkaart
• bestelformulier
• e-boeken
• gratis e-boeken
• Bol.com boeken
  bol.com Partner
   
  nieuwsbrief
• lees de laatste online
   
mail adres voor nieuwsbrief
aanmelden   afmelden
Volg ons op facebook  volg ons op twitter
 
  decembersteun
 

   
  er zijn nu 5 bezoekers op deze site
   
   
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ivar mol > tantra > dharma > ontstaan der emoties

Dit artikel is verdeeld over 2 pagina's,  ← lees hier deel 1

identificatie

We komen nu aan bij het hart van de Dharma. Tot nu toe hebben we het antwoord gezocht op de vraag, waarom doe ik zoals ik doe.
Ik…. De vraag beantwoord zichzelf al: waarom doe ik zoals ik doe..
Het antwoord is eenvoudig, omdat je een ik hebt gecreëerd en door het creëren ervan roept deze zeggenschap op.

voorbeeld
Je kijkt naar een horrorfilm en vervolgens vind je het eng om de donkere trap naar boven op te lopen. Voorheen had je nooit deze angst en nu opeens wel. Door het kijken van de film ontstaat een angstbeeld welk, doordat het er nu is, zeggenschap oproept; de angst om de trap op te lopen.

De angst ontstaat doordat jij (individu) een identificatie aangaat met de situatie. De angst ervaar je als onplezierig (negatieve interpretatie) en je wil jezelf tegen deze negatieve interpretatie beschermen. Dit doe je door een conditionering op de situatie te plaatsen: “deze situatie is onplezierig”. Deze conditioneringen gaan vervolgens zorgen voor angst- en comfortzones en het ontstaan van emoties  gemoedstoestanden  handelingen. Echter, jij roept niet het angstbeeld op, jij bent op dat moment het angstbeeld en om deze los te laten moet je geen conditionering creëren maar er juist één loslaten; het idee dat jij een individu bent.
De valkuil is om de je te identificeren met de situatie. Als je extern en intern als één beschouwt raak je verward.
Vergelijk het met geluid; je hoort een geluid en dit geluid heeft invloed op jou; als het een aangenaam geluid is voel jij je er goed bij, als het een onaangenaam geluid is voel jij je er slecht bij. Je maakt hier een onjuiste identificatie tussen jou (individu) en de situatie (geluid). Het geluid zelf is neutraal, jij maakt het echter geladen door er een identificatie mee aan te gaan waardoor interpretatie ontstaat (aangenaam of onaangenaam). Deze interpretatie ligt echter niet bij het geluid, maar bij het horen van het geluid. Het geluid is het geluid, het is wat het is en dat is altijd neutraal. Na het waarnemen van het geluid heb je de keuze om er lading aan te geven of niet. Geef je er geen lading aan, dan is het horen eveneens neutraal en blijf je gelijkmoedig. Geef je er wel lading aan dan ontstaat identificatie en interpretatie (aangenaam of onaangenaam) en vervolgens emoties → gemoedstoestanden → handelingen.

De valkuil ligt dus bij het waarnemen. Rūpa is het object, situatie of gebeurtenis welk waargenomen wordt middels bewustzijn (bewuste deel van de geest): năman .
Rūpa wordt dus waargenomen door năman, als deze 2 samenkomen ontstaat er contact en in essentie is deze altijd neutraal. Maar als je bewustzijn reageert wordt er een interpretatie aan gegeven en is het niet meer neutraal maar geladen. Is deze lading negatief dan voel je er slecht bij (aversie), is de lading positief dan voel je er goed bij (begeerte). Er ontstaat dus een geladen identificatie en die identificatie ben jij op dat moment. Er zijn 4 identificaties mogelijk, met in totaal 64 combinaties (vergelijking: het enneagram heeft ook 64 verschillende persoonlijkheidsmodellen).

 

overtuiging

ons

mijn

ik

 

 

 

ik

Ik is de identificatie tussen năman en het (fysieke) lichaam. We denken bijvoorbeeld het fysieke lichaam te zijn, datgene we in de spiegel zien, dat is ik.
Maar trek 3 haren uit je hoofd en je beschouwt deze niet meer als onderdeel van het ik. Het ik is nu 3 haren armer. Ga naar het toilet en het ik is weer wat armer geworden. Scrub jezelf eens goed, knip je nagels en spug op de grond, waar is het ik nu?
Op de hersencellen en de eicellen van de vrouw na vernieuwt elke lichaamscel zich minimaal eens in de 7 jaar. Na 7 jaar heb je dus een geheel nieuw lichaam, dus waar is het ik? Het ik is niet datgene je ziet in de spiegel, het is de identificatie met datgene je ziet in de spiegel. Ik is dus niets anders een identificatie.

Een asceet doet aan zelfkastijding. Toen Gautama de Boeddha asceet was at hij niet, hij gaf het lichaam geen rust, hij liet zijn haren en nagels groeien en beschermde zich niet tegen insecten en weersinvloeden. Dit deed hij omdat hij uitging van de overtuiging dat het lichaam onderdeel is van het ik en daarmee van het ego. Zijn doel was de verlichting te bereiken en om dat te bewerkstelligen verwaarloosde hij het ego, en dus het ik, en dus het lichaam. Als prins Siddhartha Gautama was ditzelfde lichaam extreem bevoorrecht met pracht en praal en gaf hij het teveel aandacht, gaf hij eigenlijk de zeggenschap aan het lichaam. Als asceet negeerde hij het lichaam, beide waren onjuiste methoden om geluk te ervaren. Pas toen hij inzag dat het lichaam niet het ik vormt, maar de identificatie met dit lichaam ging hij het lichaam de aandacht en verzorging geven die het nodig had. Hij besefte dat het lichaam een eigen functie heeft en dat er naar dit lichaam geluisterd dient te worden. In het voorbeeld van de horrorfilm is er duidelijk sprake van ik-identificatie:

Voorbeeld (vervolg)
Ik ben nu bang voor het donker, de krakkende trede van de trap doet deze angst alleen maar toenemen. Ik wil dat het ligt aan is en ik ga hardop praten om mezelf moed in te spreken. Tegelijk vind ik mijzelf stom dat ik nu bang ben en voel ik spijt dat ik die film alleen ben gaan kijken.

mijn

Mijn is de identificatie tussen năman en het (emotionele-, psygische-, mentale- en karmische lichaam. Hoewel deze identificatie verder van ons afstaat is deze tegelijkertijd groter als bij het ik. We spreken van mijn emoties, mijn gemoedstoestanden, mijn handelen en mijn gedachtes. We beseffen dat dit niet het ik is, terwijl we onszelf er wel sterk mee identificeren. Het mijn is meer maakbaar en variabel dan het ik. Koop maar iets en het mijn is toegenomen. Doordat het mijn zo maakbaar is gebruiken we het mijn om ons gelukkig te maken. We kopen mooie dingen om gelukkig te worden en om ons beter te voelen. Dit stuk is het niet-menselijk mijn, de identificatie met goederen. Mijn auto, mijn huis, mijn televisie. Als deze stuk gaat, voel jij dat persoonlijk als pijn .
Er is ook een innerlijk-mijn: mijn gedachten, mijn karakter, mijn persoonlijkheid, mijn problemen, mijn stille verdriet, mijn behoefte aan liefde, etc…
Tot slot is er het relationele-mijn: mijn kinderen, mijn partner, mijn vrienden…
Bij veel aspecten van het mijn ontstaat een geladen identificatie met extern. Maar, jij bent die identificatie en daarmee ben jij de ander omdat daar de identificatie naartoe gaat. Het is dus niet jij (identificatie) partner maar jij als zijnde de identificatie met je partner. De identificatie ligt niet tussen jou en je partner de identificatie ben jijzelf. Datgene waarmee je jezelf identificeert heeft dus invloed op jou terwijl je een natuurlijke behoefte voelt om jezelf te beschermen tegen negatieve beďnvloeding en zodoende ontstaan verwachtingen naar je partner toe, niet omwille van je partner, maar omwille van jezelf: het mijn. Je partner moet dus positieve impulsen afgeven en negatieve voorkomen om zo niet jou negatief te beďnvloeden. In het voorbeeld met de horrorfilm:

voorbeeld (vervolg)
Het is mijn angst, mijn zenuwen en mijn zwakte. Het is mijn behoefte naar spanning om deze film te gaan zien, mijn karaktertrek.

ons

Ons is de identificatie tussen năman en een subcultuur. Deze identificatie staat nog verder van het ik af. Het ons is een groep waar je bij hoort of waar je bij hoort te zijn. Ons dorp, onze kinderen en onze sportclub. Maar ook ons soort mensen, je voelt je verwant met andere mensen waarmee je een hobby, passie of overtuiging deelt. Daarmee is er een overlap tussen het ons en overtuiging. Binnen een dergelijke subcultuur kunnen strenge gedrags-, kleding- en andere codes aanwezig zijn die het gevoel van ons-zijn doen versterken. Het ons houdt tegelijk een jullie-niet in. Jullie horen niet tot ons en dit leidt tot afsluiting naar die ander toe, terwijl er heel goed raakvlakken zijn op ander terrein.

overtuiging

Deze identificatie is de enige niet-menselijke identificatie. De overtuiging kan politiek, humaan, sociaal of religieus zijn. Je hebt een overtuiging en plaats al je handelen en gedachten vanuit die overtuiging. Echter, handelingen en gedachten komen niet voort uit overtuigingen maar uit gemoedstoestanden die op hun beurt voortkomen vanuit emoties. Een overtuiging is dus een kunstmatige manier om te willen handelen, terwijl het lichaam van nature anders reageert. Dit zorgt voor onbalans en daarmee tot lijden.

een combinatie

Mijn kinderen is tegelijk ons gezin. Een ziekte (ik) kan een grote invloed hebben op je overtuiging. Er zijn dus 64 mogelijkheden tot identificatie

Năman is er altijd en rūpa is er ook altijd, er is dus altijd contact. Maar of er vanuit dit contact identificatie plaatsvindt is bepalend. Komt het contact tot stand zonder lading, dan is er geen identificatie en dus geen conditionering (nāma-rūpapariccheda ńāna) en blijf je gelijkmoedig. Onze normale staat is dus altijd gelijkmoedigheid. Deze wordt alleen verstoord door de identificatie die we op het moment van geladen contact ontstaat. Het is heel belangrijk te begrijpen dat we niet een identificatie maken tussen năman en rūpa, maar dat we de identificatie zijn.

emoties (2)

Binnen het gehele aspect van de meditatie is de emotie, en de daaruit voortvloeiende gemoedstoestanden, het lastigste onderdeel om mee om te gaan.
De emotie dient geen enkel doel behalve het beschermen van de identificatie waarin je op dat moment zit. Als je boos wordt omdat jou iets wordt aangedaan zit je reeds in de ik-identificatie, zodra je inziet dat er geen ik-identificatie is hoef je deze ook niet te beschermen en heeft de emotie geen doel meer.
We zijn heel erg geneigd om onszelf technieken aan te leren zodat we om kunnen gaan met onze emoties.

• leer om te gaan met je emoties
• leer los te laten
• tel eerst tot 10 voor je wat doet
• denk aan positieve gedachtes
• adem je emotie weg
• zorg dat je geaard bent
• probeer de positieve kant van het verhaal in te zien

En zo zijn er talloze goedbedoelde one-liners die je niet gaan helpen. Het is het welbekende voorbeeld van het halfvolle of het halflege glas.

3 personen zitten bijeen. De 1e is een zeer optimistisch iemand, deze persoon ziet overal nog iets moois in en is altijd goedlachs. De 2e persoon is eerder een pessimist, ziet overal wel een nadeel aankleven en heeft iets sombers over zich. De 3e persoon is een realist, hij ziet de situatie zoals deze is zonder hem positieve of negatiever in te schatten...
Een glas wordt precies tot de helft met water gevuld en aan elk van de 3 personen gevraagd of het halfvol of halfleeg is. De optimist zegt dat het glas halfvol is en de pessimist zegt dat het glas halfleeg is. Vervolgens is de realist aan de beurt en deze zegt dat het glas noch halfvol noch halfleeg is.

“Jullie luisteren slecht en kijken onjuist. Ten eerste horen jullie in de vraag slechts 2 opties waar jullie je gelijk aan binden. Jullie conditioneren je met deze 2 mogelijkheden zonder jezelf af te vragen of er ook nog meerdere antwoorden mogelijk zijn, en deze zijn er. Jullie kijken namelijk alleen naar het water in het glas terwijl de vraag was –of het glas halfvol of halfleeg is-. Er wordt niet bij gevraagd waarmee het glas gevuld dient te zijn. De onderste helft is gevuld met water, de bovenste helft is gevuld met lucht en zodoende luidt het enige juiste antwoord dat het glas in zijn geheel gevuld is”.

Situaties zijn zoals ze zijn, ongeacht hoe wij er vanuit onze identificatie ernaar kijken. Alleen door deze identificatie krijgt de situatie een lading en daarmee een conditionering waarop wij weer reageren. Zodoende lijkt de situatie niet neutraal, maar dat is deze wel. Elke situatie is per definitie neutraal. Dit kan je neutraal observeren en als je dat doet mediteer je in samsăra, je observeert neutraal dat wat het is. Als je dat doet is de emotie niet meer nodig en zal ook de gemoedstoestand ophouden te bestaan. De gedachte en handeling welk altijd voortkomt vanuit de emotie ontstaan ook niet meer en er wordt een enorme rust en balans gecreëerd in je hoofd en gehele lichaam. Ben je vanaf nu dan een emotieloze robot? Emotieloos wel, maar geen robot. De fijnste gemoedstoestand is gelijkmoedigheid en daar zal je dan continu in verkeren. Vergeet niet dat je vanuit deze gelijkmoedigheid enorm kunt genieten van vriendelijkheid, van een lach, van liefde of van vervoering. Dat je verdriet of teleurstelling kunt ervaren in collectieve zin, maar de zware gemoedstoestanden zoals haat, persoonlijk verdriet, afwijzing en jaloezie zullen verdwijnen omdat dit emoties → gemoedstoestanden zijn die alleen tot doel hebben de identificatie te beschermen. Zonder identificatie vallen deze zware energieën weg.

compromisloos

De term ‘compromisloos’ of ‘compromisloosheid’ komt van de Dharmist Andrew Cohen en wordt door hem gezien als voorwaarde om de verlichting te bereiken. Hoewel de term goed de lading dekt en ook voor zichzelf spreekt zijn er ook vragen en misverstanden over:

• is compromisloos een voorwaarde om goed te kunnen mediteren of wordt je van mediteren compromisloos?
• is compromisloosheid niet egoďstisch?
• kan je je samsăra compromisloos zijn?

Een compromis is een samenspel van meerdere belangen om tot een gezamenlijk standpunt of handeling te komen. Als alle partijen ‘water bij de wijn doen’ kan een compromis gesloten worden. Op veel terreinen is dit handig en zelfs noodzakelijk, maar op spiritueel gebied is het juist datgene wat je niet moet doen. Hoe kan je dichter tot je ware Zijn komen als je op dat niveau niet geheel jezelf bent? Elementen die wezenlijk van belang zijn en die je ware aard betreffen dienen gewaarborgd te worden, op dat niveau dienen geen compromissen gesloten te worden, zo handelen is compromisloos handelen.
Compromisloosheid is geen rationeel besluit maar een logisch gevolg van meditatie. Daar ontdek je bij de 2e maar met name de 3e transformatie dat al jouw conditioneringen ingegeven zijn uit de bescherming van je identificatie (ik, mijn, ons en overtuiging). Deze conditioneringen zijn slechts ideeën van wie of wat je denkt te zijn gecreëerd uit opvoeding, maatschappij en eigen ervaringen in de angstzone. Zodoende lijkt het dat wanneer je veel en duidelijke conditioneringen plaatst en je jezelf daaraan vasthoud je dicht bij je zelf of je Zijn bent, maar niets is minder waar. De identificaties is niet wie je werkelijk bent en zodoende is de conditionering ook niet wie je werkelijk bent. Jezelf vasthouden aan deze conditioneringen brengt je dus verder van je ware Zijn en is 1 groot compromis met alles en iedereen. Nog steeds doen wat je tijdens je opvoeding aangereikt hebt gekregen is een compromis, want is dat het gene je zou doen als je werkelijk zou mogen kiezen? Doen wat je baas van je vraagt, wat de kerk van je vraagt, wat je vriendenclub of de buurt of het gezin of de gehele maatschappij van je vraagt is een compromis omdat je iets anders zou doen als je het werkelijk zelf mocht kiezen. En dan niet kiezen vanuit het ego ter bescherming of verrijking van de identificatie, maar kiezen vanuit de Boeddha-natuur ter verrijking van je spirituele groei, ofwel het loslaten van de conditioneringen. Je kan dus alleen conditioneringen loslaten als je meer en meer compromisloos bent. Zolang je de waarde inziet, of waarde toeschrijft, aan de conditionering zal je deze niet weg kunnen halen. Compromisloosheid is datgene doen wat je voelt dat juist is, klopt met je eigen sillă en je eigen 8 voudige pad en zodoende zie je de onzinnigheid van de conditioneringen vanzelf en kan je ze loslaten.

Compromisloosheid is prachtig, het is een manier om, ook al ben je nog onderhevig aan begeerte en aversie, de rust en balans te ervaren welk alleen maar groter gaat worden naarmate je dieper de meditatie toelaat om inzichten te krijgen en zodoende dichter bij jezelf te komen. Maar het heeft ook 2 duidelijke schaduwzijdess

• geen steun meer van je conditioneringen
• confrontatie met je omgeving

Conditioneringen zijn als zijwieltjes. Als een klein kind gaat verhuizen van de groene plastic tractor naar een heuse fiets, dan ben je blij dat er zijwieltjes zijn. De wieltjes hebben hun functie en zijn belangrijk, maar de mate van belang neemt af naarmate het kind zelfverzekerder, sterker en ouder wordt. Dan komt de dag dat de zijwieltjes er vanaf gaan en het kind het evenwicht zelf moet gaan vinden en hoewel je als ouder weet dat het kind het kan, weet je ook dat het kind het niet zonder vallen en opstaan zal leren. Wil je niet dat het kind valt, dan dienen de zijwieltjes te blijven zitten maar ze zullen uiteindelijk een last worden in plaats van een gemak.
Het proces van compromisloosheid is een proces van het loslaten van de conditioneringen en dit is een proces van vallen en opstaan. Soms vergeet je even dat je geen zijwieltjes meer hebt en eer je het goed en wel in de gaten heb lig je op je de grond. Nu, zoveel jaren later fiets je onbewust hele afstanden en hebben de linker- en de rechterkant van je fiets geen zeggenschap meer over je. Je bent zelfverzekerd, sterk en oud genoeg om je eigen balans te vinden en dat geheel onbewust neer te zetten. Zo zal het ook gaan met de compromisloosheid. Het is een proces welk op zich niet bijster ingewikkeld is omdat het een natuurlijk gevolg van je meditatie is. De moeilijkheid ligt hem in de confrontatie met je omgeving die niet mediteert en dus niet jouw proces deelt, een proces welk niet in woorden is uit te leggen. Het is deze omgeving welk medeverantwoordelijk is voor de conditionering welk jij jaren vasthield. Jij deed compromissen naar hun en nu je deze los laat zijn zij het die het als eerste opmerken en protest aantekenen. In hun ogen verander jij, wordt je moeilijker (minder plooibaar omdat je geen compromissen meer sluit), en minder te begrijpen.

Als je compromisloos bent dan laat je je minder leiden door de conditioneringen. Aangezien deze conditioneringen veelal ingegeven zijn door anderen zijn we ook snel geneigd de anderen de schuld te geven als we in een emotie terecht komen. Nu we compromisloos zijn, luisteren we naar de energie van het moment en aangezien we dit helemaal zelf doen merken we ook op dat we niemand dan onszelf de schuld kunnen geven op het moment we toch in een emotie geraken. Dit zal een uitnodiging zijn om dieper in je meditatie te komen (helemaal naar de 3e transformatie) om inzicht te krijgen waarom je de dingen doet die je doet nu je inziet dat je er zelf verantwoordelijk voor bent.
Natuurlijk blijven er situaties bestaan waar je niet of nauwelijks compromisloos kan zijn; je leeft in samsăra en je hebt een huur of hypotheek te betalen, je hebt verplichtingen en je bent niet alleen.
Belangrijk is te beseffen dat compromisloosheid niets met egoďsme te maken heeft. Blijf jezelf dus continu neutraal observeren om er zeker van te zijn dat je handelen beantwoord aan je eigen sillă van het 8 voudige pad. Mocht je erachter komen dat bepaalde handelingen nodig zijn ook al dien je dan compromissen te sluiten, weet dan dat je iets doet wat niet geheel beantwoord aan jouw sillă. Dit desondanks doen is dan een bewuste keuze. Doe het en keer nadien zo snel mogelijk terug naar je sillă. Zolang de voordelen van het handelen buiten je sillă voor jou groter zijn dan de nadelen is het voor dat moment goed. Tot het moment de nadelen groter worden en dan heb je een besluit te nemen, hoe rigoureus deze ook mag zijn.